( 639 ) « أَسْأَلُكَ . . . أَنْ تَمُنَّ عَلَىَّ بِرِضاكَ . » « 1 » از تو درخواست مىنمايم . . . كه با خشنوديت [ از من ] بر من منّت نهى . آگاهى از موجبات رضايت الهى ؛ شرط تحول اين خشنودى وقتى خداوند خشنودى خود را شامل حال بنده‌اش مىكند ، كه بداند رضاى الهى را به چه چيز مىتواند به دست آورد و به آن عمل نمايد . در حديث آمده است : - « تَحَرَّ رِضَا اللَّهِ بِرِضاكَ بِقَدَرِهِ . » « 2 » با خشنودى از مقدّرات الهى ، خشنودى خداوند از خود را طلب كن . - « رِضَى اللَّهِ سُبْحانَهُ أَقْرَبُ غايَةٍ تُدْرَكُ . » خشنودى خداوند سبحان ، نزديك‌ترين هدفى است كه مىتوان بدان رسيد . - « رِضَى اللَّهِ سُبْحانَهُ مَقْروُنٌ بِطاعَتِهِ . » خشنودى خداوند سبحان ، با اطاعت از او همراه است . - « فِى رِضَى اللَّهِ غايَةُ الْمَطْلُوبِ . » نهايت مطلوب [ اولياء ] ، خشنودى خداوند مىباشد . - « مِلاكُ الْخَواتِمِ ما أَسْفَرَ عَنْ رِضَى اللَّهِ سُبْحانَهُ . » « 3 » ملاك [ حُسن ] عاقبت [ انسان ها ] اين است كه از خشنودى خداوند سبحان پرده بردارد . - « هَبِ اللَّهُمَّ لَنا رِضاكَ ، وَ أَغْنِنا عَنْ مَدِّ الْأَيْدِى إِلى سِواكَ . » « 4 » خداوندا ! خشنودى خود را به من ارزانى دار و ما را از دست دراز كردن به غير خود ، بىنياز گردان .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 273 . ( 2 ) . غرر و درر موضوعى ، باب الرّضا ، ص 138 . ( 3 ) . غرر و درر موضوعى ، باب الرّضا ، ص 139 . ( 4 ) . همان .